Bij bolszewika - Śpiewnik - Żołnierze Wyklęci - Wilcze Tropy

Mazowsze i Podlasie w ogniu 1944-1956

Śpiewnik

BIJ BOLSZEWIKA

(autor nieznany, na mel. Na znojną walkę)

 

Bij bolszewika w każdej go postaci,    d A

bo to jest twój największy dzisiaj wróg.    A d

To przecież on kościami twoich braci,    g d

brukował sieć swych niezliczonych dróg    A d

 

To przecież on na Sybir gnał twe dzieci,

a z jęków ich wesołą składał pieśń.

To przecież on dziś naszych ojców gnieci,

i każe im komuny jarzmo nieść.

 

To przecież on w katyńskim ciemnym lesie

wbił w polską pierś znienacka ostry nóż,

mordując tam najlepszych polskich synów

jak podły zbir, nikczemny zdrajca, tchórz.

 

To przecież on jak bóstwo czci Stalina

kapłanom twym nie szczędząc srogich mąk.

To przecież on z kościołów zrobił kina

i depcze krzyż, czerwoną gwiazdę czcząc.

 

To przecież on nie wierzyć w Boga zmusza

tumaniąc nas potęgą krasnych szmat,

by człowieczeństwo w sercu twoim zgasło,

byś ty nie wiedział, co to znaczy brat.

 

To przecież on zrabował twoje mienie

i krew serdeczną sączy z naszych ran.

On przecież psa niż ciebie więcej ceni

boś Polak jest – więc [wróg i polski] pan.

 

 

To przecież on braterstwa głosząc hasła

do więzień pcha młodzieży naszej kwiat.

by człowieczeństwo w sercu twoim zgasło,

byś ty nie wiedział, co to znaczy brat.

 

Zasłonę więc zrzuć z oczu miły bracie,

Niech zagrzmi znów praojców złoty róg.

Bij bolszewika w każdej go postaci

bo to jest twój największy dzisiaj wróg.

„Bij bolszewika ...” to kolejna pieśń śpiewana przez „Żołnierzy Wyklętych” trwających na straconych posterunkach - na Ziemiach Utraconych.

Jej tekst i melodię podał nam jeden z żołnierzy poakowskiej Samoobrony Ziemi Wołkowyskiej. Ta niepodległościowa struktura wywodząca się z Armii Krajowej, funkcjonująca na terenach anektowanych przez Związek Sowiecki, utworzona została przez kapelana WP i AK - ks. mjr. Antoniego Bańkowskiego „Eliasza”, proboszcza z Krzemienicy. Jego najbliższymi współpracownikami byli akowcy - Bronisław Chwieduk „Cietrzew” i Jan Szot „Burza”, którym podlegało około 200 konspiratorów. Organizacja ks. „Eljasza” pozostawała w kontakcie ze zgrupowaniem por. „Olecha” z terenu woj. nowogródzkiego. Dowództwu Samoobrony Wołkowyskiej podlegały oddziały partyzanckie „Cietrzewia”, „Kwiata”, „Gołębia”. Organizacja została rozbita przez NKWD latem 1948 r.

Ostatni partyzanci Ziemi Wołkowyskiej dotrwali z bronią w ręku do lat pięćdziesiątych.

Wersoka koło Koleśnik, Nowogrodczyzna, kwiecień 1946. O prawej: Stanisław Krukowski „Młot” i Jan Grzywacz „Komar”. Obaj zginęli 7 V 1945 r. w Wersoce pod Wojdagami w walce stoczonej przez oddział sierż. Janczewskiego „Lalusia” z grupą operacyjną NKWD.

Antoni Oleszkiewicz „Iwan” pełnił funkcje zastępcy ostatniego komendanta poakowskiej konspiracji na Ziemi Wołkowyskiej Alfonsa Kopacza „Wróbla”. Poległ w potyczce z NKWD w 1952r.