Edward Nowicki "Tyczka" - Biogramy - Żołnierze Wyklęci - Wilcze Tropy

Mazowsze i Podlasie w ogniu 1944-1956

Biogramy

Edward Nowicki "Tyczka"

 

Por., ur. 30 IX 1910 w Mińsku Litewskim w rodzinie pracownika kolei. Po śmierci rodziców w czasie I wojny światowej rodzeństwem zaopiekował się najstarszy z braci, Stanisław, oficer I Korpusu Polskiego w Rosji. Edward zamieszkał wraz z rodziną brata w Warszawie, gdzie ukończył 3 klasy gimnazjum, po czym podjął naukę w Korpusie Kadetów w Rawiczu. Ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej-Komorowie. Od 1933 służył w 34. pp w Białej Podlaskiej jako dowódca plutonu łączności. W szeregach tej jednostki walczył w kampanii wrześniowej 1939.

Nie poszedł do niewoli; wiosną 1942 został zaprzysiężony jako żołnierz AK w Warszawie. Skierowany na teren pow. Radzymin (krypt. „Rajski Ptak”), pełnił tam funkcję oficera łączności. Od kwietnia 1944 był oficerem łączności Obwodu Ostrów Mazowiecka (krypt. „Opocznik”).

Uczestniczył w akcji „Burza” w szeregach III batalionu 13. pp AK, 31 VIII 1944 brał udział w bitwie pod Pecynką. Należał do niewielkiego grona oficerów „Opocznika”, dzięki którym zachowana została ciągłość pracy niepodległościowej w pow. Ostrów Mazowiecka w warunkach nowej okupacji sowieckiej.

22 XII 1944 aresztowany przez NKWD. W śledztwie zachował się z godnością właściwą oficerowi WP, nikogo nie obciążył. Wojskowy Sad Garnizonowy w Warszawie 9 II 1945 skazał go na karę śmierci. Na ścianie celi śmierci wyrył napis: „Tu siedział skazaniec Tyczka-Nowicki za to, że kochał Ojczyznę”. 11 II 1945 zamordowano go w więzieniu praskim przy ul. 11 Listopada. Miejsce jego pochówku pozostaje nieznane. 10 XII 1991 Wojskowy Sad Okręgowy w Warszawie uznał wyrok z 1945 za nieważny. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem AK i czterokrotnie Medalem Wojska.

 

 

Załączniki do strony

  • 1.05 MB