Mjr Zofia Franio "K-1", "Doktór" - Biogramy - Żołnierze Wyklęci - Wilcze Tropy

Mazowsze i Podlasie w ogniu 1944-1956

Biogramy

Mjr Zofia Franio "K-1", "Doktór"

ur. 16 I 1899 w Pskowie w rodzinie inteligenckiej, lekarz. Uczestniczka wojny polsko-bolszewickiej. Po ukończeniu kursu Przysposobienia Wojskowego Kobiet instruktorka drużyn ratowniczych formowanych na wypadek wojny. W 1936 mianowana inspektorką PWK. W czasie kampanii wrześniowej przebywała we Lwowie, gdzie pełniła funkcję przewodniczącej komisji poborowej ochotniczego batalionu pomocniczej służby wojskowej. W konspiracji niepodległościowej SZP od listopada 1939 (bliska współpracowniczka gen. Michała Karaszewicza-Tokarzewskiego). W latach 1940–1944 dowodziła zorganizowanymi przez siebie kobiecymi patrolami minerskimi Związku Odwetu/Kedywu Okręgu Warszawa-miasto ZWZ-AK. Współpracowniczka Rady Pomocy Żydom „Żegota”. Uczestniczka Powstania Warszawskiego – jako dowódca patroli minerskich i powstańczy lekarz. W połowie 1945 wznowiła działalność konspiracyjną, pełniąc kolejno funkcje szefowej łączności w Komendzie Obszaru Centralnego Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj oraz Zrzeszeniu w WiN. Od końca października 1946 przez kilka tygodni była kierowniczką Wydziału Łączności w III Zarządzie Głównym WiN. Aresztowana przez funkcjonariuszy MBP 14 XI 1946 w Warszawie. 31 VII 1947 skazana na 12 lat więzienia. Zwolniona z zakładu karnego 15 V 1956. Odznaczona Krzyżem Virtuti Militari V klasy, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Walecznych

Załączniki do strony

  • 1.22 MB